Zoals iedereen wel zal zijn opgevallen is sinds enige dagen het Europees Kampioenschap voetbal aan de gang. Nederland boert best aardig en dus doet het land gezellig mee. Wie mij een beetje kent weet dat ik helemaal niks heb met voetbal. En al helemaal niet als het een paar miljonairs is waar het halve land naar kijkt. Als iedereen kijkt, dan kijk ik juist niet.
De eerste wedstrijd is op onopvallende wijze aan mij voorbij getrokken, maar tijdens de tweede wedstrijd zat ondergetekende in de trein. U moet zich het zo voorstellen: de trein was leeg en van de mensen die er zaten was ongeveer 90% vrouw. Maar wat ik nog wel grappiger vond is om door de trein naar buiten te kijken.
Alle huizen kleurden (afgezien van de nodige oranjeprullaria aan de gevels) toch doorgaans vooral groen. Voetbalgroen. Grasgroen. Het geeft ook wel iets liefs om iedereen zo massaal naar hetzelfde programma te zien kijken. Hetzelfde herhaalde zich overigens gisteren tijdens de wedstrijd toen ik door de stad fietste van sportschool naar huis (ik sport liever zelf, immers). Geen hond op straat, afgezien van de hond van de overbuurvrouw, overigens.
Nu we het toch over het EK hebben, is iedereen die waanzinnig leuke burgemeester van Bern opgevallen? Ik heb nog nooit zo van Zwitsers Duits gehouden, maar die man… elk kleinste feit wat met Oranje of voetbal of fans of iets daartussen wordt besproken wordt door hem met een dusdanige verbazing en met grote ogen gepresenteerd dat ik me niet goed kan voorstellen hoe zo’n man daadkrachtig aan een stad van dat formaat leiding kan geven.
0 Responses to “Groene schermen”
Leave a Reply