Zojuist de uitslag gezien van het knappe spel Wie is de Mol. Maar ondanks het knappe spel van de Mol wat er soms dik boven op lag vooral de bijzondere rol die Frédérique Huydts heeft gespeeld, als winnaar van het spel. Halverwege de uitzendingen werd bekend dat ze overleden is. Daardoor ga je toch anders kijken naar de uitzendingen die daarop volgen.
Als je kijkt naar bijvoorbeeld naar de opdracht waarbij men 4000 meter de berg op moet fietsen en dat zij op hoog niveau de anderen zonder meer van de fiets afdrukt, met alle doorzettingskracht van de wereld die laatste meters fietst. Zonder slag of stoot, maar gewoon. En als je ook kijkt naar haar gedrag en spel en ook uitzendingen van Villa Felderhof.
Dan ga je je wel eens afvragen waarom de wereld zo oneerlijk in elkaar zit dat zulke goede knappe mensen, zulke fijne lieve mensen dan getroffen worden door zo’n ziekte. Ze ontpoppen zich als zulke doorzetters, zulke knokkers en lijken er bovenop te komen. Het is onbegrijpelijk dat juist zulke mensen dan toch de strijd op zo’n leeftijd al verliezen.
Zoals niemand ontgaan kan zijn wil Albert Heijn ons graag laten geloven dat zij erg goedkoop, erg fijn en erg gezond zijn. Die laatste dingen behoeft men denk ik niet aan te twijfelen, anders kwam ik er niet, maar ondanks al die prijsverlagingen is van goedkoop geen sprake.
Je moet bij deze zaak immers altijd opletten. Vroeger, en dan praat ik over enkele maanden geleden, was bijvoorbeeld de olijfolie 5,45 per literfles en zonder aankondiging met veel bombarie in dat vrolijke krantje van hen (nu! extra zuivere en éérlijke olijfolie, voor een extra hoge prijs, wel zo eerlijk) hebben ze de prijs maarliefst 10 procent opgeschroefd naar 5,99.
De meeste mensen zien dit niet, behalve misschien aan de eindafrekening, en laat zich bedriegen. Lijkt me geen mooie zaak, en al helemaal niet voor de student. Maar ondanks dat blijf je de producten toch kopen, je moet wel, want op een een of andere manier ben je toch verknocht aan je winkel.
In de C1000 loop je rond alsof je niet gezien wilt worden, op zoek naar de laatste koopjes tussen de schappen. Alsof je een scharreltje erbij hebt. Gek zijn die dingen toch.
Korte tip van mij. Of meer: twee. Prince heeft weer een fijn album, en met zijn bij benadering al weer 3121e naam die hij zichzelf toedicht is dit best een originele titel. Heel veel lekkere popnummers, maar met name het knallende nummer Fury springt eruit. Verzot ben ik op dat soort keyboardescapades die ook wel een beetje te horen zijn in het bekendere 1999.
Daarnaast is er een bandje geheten Orson die klaarblijkelijk, zo heb ik me laten vertellen, al flinke tijd aan de weg timmeren. Als het nieuwe album Bright Idea net zo goed is als z’n voorgangers, dan belooft dat wat. Luister in plaats van naar de single No Tomorrow (ook goed) eens naar OK Song, hetgeen ik via de shuffle weer eens ontdekte.
Helaas is de eerste (nog) niet te koop in de Nederlandse iTunes Music Store, dus dat blijft nog even afwachten. Maar de eerste wel al, de single nota benen, op welk men deze twee sublieme songs heeft verenigd!
