Afgelopen zaterdag was het na het Dutchskafeest (zie hieronder) weer eens tijd om de beentjes los te schudden. Tot mijn grote verrassing bleek er in nota bene Hengelo een mooi feestje te zijn. Waarom je die stad kiest voor een feest en dan niet bijvoorbeeld Enschede is me een raadsel. Zoals jullie misschien verwachten op grond van het onderstaande zag ik het meest nog wel uit naar een optreden van Rude Rich and the High Notes, dit maar zonder Winston Francis (held!), maar desondanks niet minder prettig.
Bij de eerste band leek iedereen nog een beetje los te moeten komen en het feit dat er slechts 1 zaal was had ook tot gevolg dat buiten de optredens om mensen gewoon in de zaal bleven hangen. Best prettig. Ook wil ik nog even opmerken dat ik met de verkoper van plaatjes van Rude Rich had gesproken, die mij wist te vertellen dat de platenspeler het weer helemaal gaat worden.
Ik kan me er enerzijds iets bij voorstellen, het geeft meer mogelijkheden, het heeft meer sentiment en men zegt dat het geluid ook wat intenser is. Maar toch klinkt het een beetje als de omgekeerde weg. In ieder geval heb ik een platenspeler nodig voor de 12″ van Winston Francis en die heb ik niet.
Over rijlessen gesproken, na 59 rijlessen was het eind februari eindelijk toch zover dat ik het fel begeerde roze papiertje mocht proberen te gaan ophalen. Een uur te vroeg opgehaald, toen nog wat rondjes gereden, voor de zoveelste keer, waarin mij al duidelijk werd gemaakt dat de kansen klein waren, maar je weet het nooit en dus startte het examen.
Ach, wat zal ik zeggen, het was een best aardige rit, maar zoals zo vaak, ontbrak aan het kijkgedrag een heleboel. Het feit dat je op een gegeven moment als je halverwege ontdekt dat je verkeerd kijkt, je nogmaals gaat kijken en dan ook nog eens zwaar overdreven en dan de twee vrachtwagens die net op de snelweg achter elkaar langs de invoegstrook reden toen ik hier wilde invoegen maakten het hoofdstuk compleet.
Wel was me duidelijk dat als iemand me het in 59 lessen niet kan leren (gemiddeld: 40) het toch eens tijd wordt om naar een andere rijschool uit te kijken. Een wat grotere rijschool, omdat ik eigenlijk alle aandacht op mezelf wilde hebben en niet iemand die constant andere dingen moest regelen in de auto, een stoere Audi. Toen ze mij à la minute een instructeur regelden die gratis een half uurtje met mij een intest wilde doen, was ik eigenlijk meteen verkocht.
Het was eigenlijk wel heel anders. Een A3 reageert weer anders dan een Opel Corsa en de referentiepunten zijn door het andere formaat van de auto ook weer heel anders. Misschien ook wel goed om in wat andere voertuigen te rijden, want je zal ook later in andere auto’s weer terecht komen, en daar moet je ook gevoel voor ontwikkelen.
Dus gaan we volgende week dinsdag weer goed van start, en het examen is ook al in zicht, namelijk op 15 maart. Hopelijk mag ik mij voor m’n 23e verjaardag nog voortbewegen in dergelijke voortuigjes!
Zoals iedereen vast wel heeft gemerkt is het aanstaande dinsdag zo ver dat de gemeenteraden gekozen worden in Nederland. Een belangrijke dag, hoewel veel mensen zich niet om lokale politiek lijken te bekommeren, hoewel het niet alleen om de Tweede Kamer draait in dit land. Juist de dingen die je als eerste raken, zijn de dingen waar in de gemeenteraad over besloten wordt. In dat verband vind ik het nog steeds verbazingwekkend dat er mensen zijn die hun stemkaart weggooien.
Gisteren was Wouter Bos in zijn zeepkistcampagne uitgekomen in Twente, waar hij onder andere in Hengelo en Enschede op bezoek kwam. Het bezoek in Wesselerbrink, een stadsdeel waar ik eerlijk gezegd nog nooit was geweest behalve in de rijlesauto en dat ik enkel kende van de bus die erheen reed, was best wel indrukwekkend, alhoewel Wouter zelf waarschijnlijk al 80 van zulke bezoeken de afgelopen week heeft gehad.
Voorafgaand aan zijn komst hoefden ze geen flyers, maar wilden de mensen enkel kusjes van Woutertje en zodra de beste kerel de auto uit kwam stappen, klonterden kolonies vol charmante oude dames zich steeds samen. Het was een druk en roerig middagje. Maar als je daar de verhalen zo hoort van de mensen, dan besef je eigenlijk dat de manier waarop dit land op dit moment geregeerd wordt heel veel slachtoffers maakt: mensen die hun huur of zorg nauwelijks kunnen betalen door de invoering van een zorgstelsel waar niemand op achteruit zou mogen gaan. De werkelijkheid is anders.
En zo zijn er zoveel dingen die om een betere aanpak vragen. Al was het het feit alleen al dat er een minister van vreemdelingenzaken Рdoor sommigen vreemdelingenhaat genoemd Рzit die zonder enig menswaardig gevoel mensen het recht ontneemt hun school af te maken, hoewel de zaak vanuit de scholiere Pasi̤ misschien ook niet altijd even zuiver is verlopen.
Maar het begint in de gemeentes, dus ga toch in ieder geval op 7 maart stemmen! 